ΣΥΛΛΟΓΕΣ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1987 ΛΕΥΚΗ ΠΟΛΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1987 ΛΕΥΚΗ ΠΟΛΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014

Σαν γλάρος κι αϊτός

Σαν γλάρος
σχίζω τα κύματα
και βουτώ,
το βυθό να αγγίξω,
να καταφέρω
να ξεπλύνω τα κρίματα
κι ό,τι είμαι ικανός να σου δείξω!

Σαν αϊτός
σχίζω τα σύννεφα
και πετώ,
τα ουράνια να πιάσω,
να καταφέρω
να νιώσω πιο ήρεμα
κι όσο μπορώ σε σένα να μοιάσω! 

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013

Μεγαλώνοντας



Κοιτάζεις τον εαυτό σου
- ένα χρόνο μεγαλύτερο -

βλέπεις τις αλλαγές στο σώμα σου,
μα βλέπεις όμως την παιδικότητά σου
- ανεξάντλητη - ζωντανή -

Δεν σταματάς να γελάς σαν παιδί
Δεν σταματάς να χοροπηδάς σαν παιδί

κι όμως βλέπεις να ανδρεύεις
καθώς οι επιθυμίες σου γίνονται πιο έντονες
καθώς ζητάς να μεγαλώσουν επίσης
η θρασύτητά σου
μαζί και η αυτοπεποίθησή σου

Διαπιστώνεις ότι η ζωή θέλει ζωντάνια
μα εσύ

- αν και νέος -
νιώθεις ότι είναι λίγη
νιώθεις ότι είναι μικρή

κι αυτό το καταλαβαίνεις
γιατί το νιώθεις εδώ και καιρό

και ξέρεις πια
στο χέρι σου είναι
να μη τη νιώθεις λίγη
να μη τη νιώθεις μικρή...

φτάνει να αφαιρέσεις απ' αυτή
το χρόνο που σπατάλησες
για κείνους που δεν έπρεπε!

Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012

Άραγε πεθαίνει η αγάπη;


Μπορεί να πεθάνει η αγάπη...

τη στιγμή που ο Χεμώνας δε θα' χει πια χιόνια να παίζει
τη στιγμή που Άνοιξη δε θα' χει πια λουλούδια να δένει...

τη στιγμή που το Θέρος δε θα' χει φως τα κορμιά να ζεσταίνει
τη στιγμή που η Οπώρα δε θα έχει μια ρόγα σταφύλι στα πουλιά να προσφέρει!

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011

Μπροστά στο μεσοτείχι

Κρύο στην αυλή με τις λιγοστές τις γλάστρες
λίγα και τα πράσινα φύλλα στα δένδρα του δρόμου,
ανάλαφρες εικόνες γυρνούν στη μνήμη
και παίζουν κρυφτό
μπροστά στο μεσοτείχι των ματιών μου...

Κρύο στο σπίτι με τα λιγόστα έπιπλα
λίγα και τα κόκκινα άνθη στα κλαδιά των ρόδων,
φοβισμένες φωνές γυρνούν στην καρδιά
και παίζουν κυνηγητό
μπροστά στο μεσοτείχι των χειλιών μου...

Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011

Δυνατός και μεγάλος ήρωας






















"Δυνατός και μεγάλος ήρωας"
με ιδανική φωνή έρχεσαι
στο σκοτάδι μέσα της νύχτας।

Έρχεσαι ζωντανός στις κινήσεις
θερμός στις σκέψεις...

και μαζί σου
όλες οι τύχες του κόσμου,
αυτές που κυνήγησες - λίγο
αυτές που κατέκτησες
αυτές που συχάθηκες...

- όλες μαζί σου
κάθε στιγμή που βγαίνουν οι γυμνολαίμηδες
και τραγουδάνε
και χορεύουν।

Έρχεσαι δάσκαλος στις κινήσεις του σώματος
κήρυκας στις σκέψεις του μυαλού
και φωνάζεις :
"Βάσταξε!...."

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011

Σε θυμήθηκα!




Σαν πήρα
το άσπρο το δελφίνι

και πέρασα
στην από εκεί την όχθη

- γεμάτος αγριολούλουδα στα χέρια

κομμένα από τον κήπο των ονείρων μου -

σε θυμήθηκα!

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011

Νεολογίζω προκλητικώς

Μόλις μπήκα...
Και μόλις βούρκωσα...

Αδύνατον να δεχτώ αυτό που λέγεται, όπως λέγεται.

Χάνω τη μορφή των λέξεων,
βρίσκω όμως το περιεχόμενό τους.

Νεολογίζω προκλητικώς...

Χορός κλειδιών και φθόγγων στο αόρατο πεντάγραμμο του δωματίου,
Λίγη θεωρία του Μαρτινέ στη σχέση του εκφωνήματος στο μονό μου κρεβάτι

Και ξανά προς τα πίσω τραβά...
κι η δόξα μένει
εκεί που δεν την άγγιξε κανείς
τόσα χρόνια ακούραστα υπομονετικά!

Συνεχίζω και μπαίνω...
Και ξαναβουρκώνω...

Η ροή των λυρικών μου νερών μακριά νυχτώνεται.

Νεολογίζω προκλητικώς...

Σήμερα γιορτάζει η ευαισθησία μου,
Σήμερα γιορτάζει η λεπτότητά μου,
Σήμερα γιορτάζω ολόκληρος...

Κι όλο μπαίνω...
Κι όλο βουρκώνω...

Και μια σκιά μού χτυπάει το τζάμι.

Νεολογίζω προκλητικώς...

Είμαι μια μηχανή νεολογισμών,
γεμάτων ασημία για εκείνους,
γεμάτων πολυσημία για μένα