ΣΥΛΛΟΓΕΣ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2007 Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2007 Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012

Λίγος ο χρόνος

Έδωσα λίγο χρόνο και τον πήρα
σκέφτηκα για λίγο πώς σταματούν το αίμα της πληγής
κι αμέσως πάγωσε η εικόνα των ματιών σου...

Σκόρπισα λίγο χρόνο στο χαλί
κι ακούμπησα κεί πάνω τις στιγμές της άλογης θυσίας
κι αμέσως η μοναξιά μου γέλασε πικρά...

Ο λώρος δεν εκόπηκε και κινδυνεύω να χαθώ...

Κουράστηκε όμως
ο λίγος χρόνος που μου δόθηκε
και πήρε πίσω ό,τι χρωστούσα,
κείνη τη γλύκα του προσώπου
κείνο το σώμα που καμάρωνα μπρος στο καθρέφτη μου
κείνη την όμορφη στιγμή της νιότης।

γιατί ο νους σκαλώνει
κι ο πόνος γίνεται αβάσταχτος
σαν διαπιστώνει ό,τι το χρόνο τον χαράμισε

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

Μόνος

Σε ποιους χώρους
να απλώσω
τα ρούχα που ματώνουν;

Σε ποια στιγμή
να ξαλαφρώσω
την καρδιά που βαραίνει;

Μόνος
εγώ κι η μοναξιά μου πλάι
σ' αυτή την πορεία έξω από τα όρια μου

Μόνος
εγώ κι η φτώχεια μου κοντά μου
που όσο πάει και πλουτίζει!

Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009

Μετά τη σιωπή...


Μπροστά στο τελευταίο Ταξίδι ...
...σιωπή....
το μαντήλι γίνεται σεντόνι
για να μαζέψει τον πόνο...
το αίμα στην καρδιά στάσιμο
κι όλο το σώμα παγώνει ...
...σιωπή....
κι ένα σφύξιμο στα άκρα...
...σιωπή...
για λίγο ακόμα...
γιατί σε λίγο...
το ταξίδι αρχίζει
και
μια κραυγή έρχεται...
ανεβαίνει...
σπάει τα σφιγμένα δόντια...
τρυπάει τους τοίχους
και τρέχει...
τρέχει στους δρόμους
και ψάχνει ανάμεσα στους ανθρώπους
που βγαίνουν αυθόρμητα
και ζητάνε
ένα κομμάτι δικαιοσύνης...
μια μπουκιά αλήθειας...
μια γουλιά ασφάλειας...
για να σπάσουν το μαύρο του φόβου
για να δείξουν ότι υπάρχει ελπίδα.