ΣΥΛΛΟΓΕΣ

Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009

ΜΑΡΙΟΣ




(Στο Μάριο)


Στο σκοτάδι της ψυχής μου
Ήρθες πάλι
Μικρός κι ανήμπορος
Ζητώντας μου να σε πάρω μια αγκαλιά
Μια καρδιά απαλή, σχεδόν ξέπνοη...

Κι εγώ νόμιζα ότι ήσουν ένα όνειρο
Δε σου δινα καμιά σημασία
Σου λεγα : ξέρεις το δρόμο
Προχώρα...

Τη φωνή σου δεν άκουγα
Κουφός
Τα μάτια σου δεν έβλεπα
Τυφλός
Εκεί μακριά σου στεκόμουν
Και τα περίμενα όλα από σένα...

Εσύ όμως δε σταμάτησες να κλαίς
Κάτι σου έφταιγε
Κάτι σε πονούσε
Μα ποιος να σ’ ακούσει;
Ποιος να σε νιώσει;
Όλοι μας κάπου χαμένοι
Αλλά κι εγώ χαμένος;
Πώς μπόρεσα....

Μόνο σχέδια στου ουρανού τα σύννεφα
Κουβέντες για το όνομά σου
Γέλια για το μεγάλωμά σου
Ευχές για τη μορφή σου
Ενώ εσύ φώναζες....

Έτσι σταμάτησες κάποια στιγμή
Να κλαις και να φωνάζεις!
Η σιωπή σου έγινε η πιο τρανή κραυγή
Και τάραξε την ησυχία μας
Μας πέταξε από το όνειρο
Μας κάρφωσε στον τοίχο
Μας τιμώρησε
Και μένα πιο πολύ απ’ όλους....

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2009

περιμένοντας να έρθεις....




αχ χέρι όμορφο
που να σε βρω μέσα στον κόσμο τούτο
χρόνια πολλά σε ψάχνω...
για μια ζωή σ' αναζητώ να πλέξουμε μαζί το όνειρο
που βλέπω κάθε βράδυ
να κάνουμε τον κόσμο μας ιδανικό
μια αγκαλιά μαζί και ένα χάδι...
τα μάτια στάλιασαν μπροστά στο δρόμο
μπροστά να πάνε δεν μπορούν ούτε και πίσω
είναι γιατί μονάχος μου φοβάμαι
να βάλω μπρος για το ταξίδι....
θα μείνω εδώ να περιμένω εσένα
μαζί σου θέλω το πανί μου να τεντώσω...
έχει άλλη χάρη ν' ακούγεται διπλό το γέλιο
τα τέσσερα τα χέρια κάνουν ποικίλα σχέδια στον ήλιο
πιο δυνατό το βήμα απ' τους δύο
τον κόσμο θα ταράξει
και τα θηρία θα τα χώσει πιο βαθιά μέσα στο δάσος....
μένω εδώ γιατί νιώθω ότι θα έρθεις....
ξημερώνει!!!

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2009

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2009

ο περίπατος





πάλι περπάτησα σε εκείνους τους χωμάτινους βρεγμένους δρόμους...
δίπλα σ' ένα ποτάμι κοντοστάθηκαέσκυψα και κοίταξα το πρόσωπό μου στον καθρέφτη του...δύσκολο αλήθεια να γνωρίσω τα μάτια που με κοιτούσαν.κατάλαβα τότε τι έπρεπε να κάνω...
έγλειψα με τη γλώσσα μου το νερό και μύρισα γύρω την ατμόσφαιρα.
τότε μονάχα άκουσα το γέλιο να χαϊδεύει τα αυτιά μουκι ένιωσα τη ψυχή μου να χορεύει μες τη σάλα του μυαλού μου.
χαιρέτησα ένα σπουργίτι που με κοιτούσε απ' ένα δέντρο και πήρα πάλι το δρόμο για το σπίτι....

Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2009

απόψε...
















Απόψε
το φεγγάρι κρύφτηκε
Πίσω από τα βαριά σύννεφα

Και λύθηκαν
τα μάγια της ψυχής
Στην κρύα ατμόσφαιρα του αγέρα!

Ένας άγγελος
Απόψε
πέταξε στα ουράνια

Και το ταξίδι του χρυσόσκονη στα μάτια...

Ένα παιδί ευαίσθητο
Απόψε
Βγήκε από το χθες

Με αίμα κόκκινο στο πρόσωπο βαμμένο...

Απόψε
Η γιορτή δεν κράτησε πολύ
Αλλού ηχούν τα όργανα

Και η κοιλάδα του λαιμού
Άλλη σπορά θα θρέψει!

Ένα αγγελούδι
Απόψε
Φτερούγισε με το δικό του τρόπο

Το μήνυμα της άλλης πλευράς...

Ένα παιδάκι ταπεινό
Απόψε
Ψάχνει να βρει μέσα στο μέλλον

Το τρόπο να κρατήσει το παιχνίδι...